Решение № 632 от 5.12.2024 г. на ВКС по дело № 20248002200968/2024 г.
ВКСI наказателно отделение05.12.2024 г.докладчик Спас Иванчев
Диспозитив
ОСТАВЯ без уважение искането на ИФ Главен прокурор на Р. България за възобновяване на наказателно производство по ЧНД № 817 / 2024г. на Благоевградски окръжен съд. Решението не подлежи на обжалване.
Мотиви
Производството е по чл.422 ал.1, т.5 от НПК.
Направено е искане от ИФ главен прокурор на Р. България за възобновяване на наказателно производство по наказателно дело – ЧНД № 817 / 2024г. на Благоевградски окръжен съд.
С определението под № 501 / 12.08.2024г. по посоченото частно наказателно дело е приложен чл.27, ал.2 от НК, като наложеното наказание от 2 години и 3 месеца лишаване от свобода на Н. А. А. по НОХД № 699/2024г. на Благоевградски окръжен съд е присъединено изцяло към неизтърпяната част от общо определеното наказание по ЧНД № 401/2024г. на РС – Благоевград от 4 години, като е определен и първоначален общ режим на изтърпяване.
В искането се посочва, че определението било постановено в нарушение на закона, тъй като изискуемо условие било наказанието, което се присъединява да е наложено за престъпление, извършено след влизане в сила на присъдата по предходното осъждане.
В конкретния случай в искането се твърди, че определението по ЧНД № 401/2024г. на РС – Благоевград е влязло в сила на 28.05.2024г. – по предходното осъждане, а престъплението по НОХД № 699 / 2024г. е било извършено на 30.04.2024г., тоест преди влизане в сила на цитираното определение.
Иска се възобновяване на ЧНД № 817/2024г. на Благоевградски окръжен съд, отмяна на постановеното определение № 501 / 12.08.2024г. и производството да се прекрати.
Прокурорът от ВКП в съдебното заседание пледира да се уважи искането като основателно. Поддържа изложените в искането съображения.
Осъденото лице, недоведено, не се явява, заявило, че не желае да бъде довеждано от затвора – Бобовдол. Представлява се от назначен служебен защитник, който пледира, че искането е допустимо, но не е основателно.
Окръжната инстанция правилно била преценила, че неизтърпения срок на наказанието по НОХД № 366/2019г. следва да се определи към момента на извършване на деянието по НОХД № 699 / 2024г., който бил 30.04.2024г., а не към момента на решаване на делото.
Приложим бил чл.27, ал.2 от НК, тъй като към момента на извършване на деянието по НОХД № 699 / 30.04. 2024г., на ОС – Благоевград, когато деецът вече бил осъден с присъда по НОХД 366/ 2019г. на РС – Благоевград, влязла в сила на 03.05.2024г.
Пледира искането да не бъде уважавано.
Върховният касационен съд, след като обсъди доводите на страните и в пределите на своята компетентност, взе предвид следното:
Искането е подадено в срок и е процесуално допустимо, разгледано по същество, се явява неоснователно.
Това е така, защото;
1.Осъденото лице на 22.07.2024г. е сключило споразумение № 45 с държавното обвинение, одобрено по НОХД № 699/2024г. за деяние извършено на 30.04.2024г. Наказанието е от 2 години и 3 месеца лишаване от свобода при първоначален общ режим, както и десет хиляди лева глоба.
2.По НОХД № 366 / 2019г. на РС – Благоевград му е наложено наказание от 2 години лишаване от свобода, с присъда, влязла в сила от 05.03. 2024г.
- Наказанието по НОХД № 366 / 2019г. е групирано с това, наложено по НОХД № 496 / 2008г. на ОС – Благоевград – от 4 години лишаване от свобода, като определението е под № 950/10. 04. 2024г., постановено по ЧНД № 401 / 2024г. на РС – Благоевград, в сила от 28. 05. 2024г.
4.От общото наказание от 4 години лишаване от свобода 3 години са били изтърпени, като за изтърпяване остава една година – справката на ГДИН – л.87 от съдебното производство.
В нея се посочва, че към 12. 08.2024г. осъденото лице е изтърпяло 3 години, два месеца и 16 дни, като остатъкът е 9 месеца и 14 дни.
- С определение № 501 / 12.08.2024г. по ЧНД № 817 / 2024г. на Благоевградски окръжен съд е приложен чл.27, ал.2 от НК, като наложеното наказание от 2 години и 3 месеца лишаване от свобода на Н. А. А. по НОХД № 699/2024г. на Благоевградски окръжен съд е присъединено изцяло към неизтърпяната част от общо определеното наказание по ЧНД № 401/2024г. на РС – Благоевград от 4 години, като е определен и първоначален общ режим на изтърпяване.
Изводът, който може да бъде направен е, че от значение за приложението на чл.27, ал.1 и 2 от НК е влизането в сила на предходната присъда, с която е определено наказание лишаване от свобода и това наказание да не е било изтърпяно.
Към момента на извършване на деянието по НОХД № 699 / 2024г. на ОС - Благоевград, която дата е 30. 04. 2024г., вече има влязла в сила на 05.03. 2024г. присъда по НОХД № 366 / 2019г. на РС – Благоевград на две години лишаване от свобода, който факт не може да игнориран.
Още по - рано има и друга присъда с наказание от 4 години лишаване от свобода по НОХД № 496 / 2008г. на ОС – Благоевград, в сила от 14. 01.
2016г.
Видно от цитираната справка, без значение от предишни групирания, осъденото лице има неизтърпяно наказание по което и да е от двете предходни осъждания – тези по НОХД № 366/2019г. и по НОХД № 496 / 2008г.
Следователно към момента на извършване на деянието по НОХД № 699/ 2024г., който е 30.04. 2024г., осъденото лице има неизтърпяно наказание по влязла в сила присъда. Групирането на наказанията е в негов интерес, възможно е да бъде извършено и много по – късно от датата на последното деяние или изобщо да не бъде извършвано, като задължително обаче трябва да има влезли в сила присъди. Това групиране не обвързва приложението на чл.27 от НК, тъй като е достатъчно последното деяние да е извършено след влизане в сила на предходното осъждане. При групирането също така относно влизането в сила при осъжданията на лицата имат значение само постановените присъди. Очевидно е, че влизането в сила на самите определения по групиране, независимо от техните последици, няма същия процесуален характер и стойност като присъдите.
Може с положителност да се заключи, че определението на ОС – Благоевград, с което се прилага чл.27, ал. 2 от НК, е съобразено със закона и посочената в него съдебна практика, поради което наказателното дело не следва да бъде възобновявано.
Впрочем, целеният с искането резултат с нищо не променя наказателноправното положение на осъденото лице.
Водим от горното, съобразно чл.424, ал.2 от НПК и по аргумент за противното от чл.425 ал.1 от НПК, Върховният касационен съд, І-во наказателно отделение,