Определение по допустимост от 16.10.1997 г. на КС по к. д. № 12/1997 г.

Конституционен съд16.10.1997 г.докладчик Тодор Тодоров

Диспозитив

Допуска за разглеждане по същество искането на 51 народни представители за установяване на противоконституционност на чл. 9, ал. 1, т. 1 и 5, чл. 9, ал. 2 и 4, чл. 21, ал. 5, чл. 52, ал. 7, чл. 65, ал. 4 и § 18 от Преходните и заключителни разпоредби на Закона за банките - ДВ, бр. 52 от 1997 г. Допуска за разглеждане по същество искането за установяване на несъответствие с международни договори, по които България е страна, на чл. 9, ал. 1, т. 1 и 5, чл. 9, ал. 2 и 4 и § 18 от Преходните и заключителни разпоредби на Закона за банките. Конституира като заинтересувани страни Народното събрание, Министерския съвет, министъра на финансите, Българската народна банка (БНБ) и Асоциацията на търговските банки. Дава на страните по делото 14-дневен срок от уведомяването за представяне на писмени становища. Препис от това определение, искането и уточнението да се изпрати на конституираните страни, а на искателите - само препис от определението. Председател: Живко Сталев

Мотиви

Делото е образувано по искане на 51 народни представители от 38-то Народно събрание. Оспорва се конституционността на редица разпоредби от Закона за банките (ЗБ), обнародван в ДВ, бр. 52 от 1997 г., както и съответствието на някои от тези разпоредби с международните договори, страна по които е Република България.

С определение от 31 юли 1997 г., Конституционният съд е указал на подателите да уточнят искането си, поради констатирани противоречия между обстоятелствената част и петитума.

Такова уточнение, подписано само от народния представител Любен Корнезов, е постъпило на 12 септември 1997 г.

Съдът приема, че поради техническия и редакционен характер на констатираните противоречия, в конкретния случай не е необходимо подписване на уточнението от всички народни представители - податели на искането.

От искането и направеното уточнение се установява, че подателите на искането молят съда да обяви за противоконституционни (чл. 149, ал. 1, т. 2 от Конституцията) следните разпоредби от Закона за банките:

  • чл. 9, ал. 1, т. 1 и 5;
  • чл. 9, ал. 2 и 4;
  • чл. 21, ал. 5;
  • чл. 52, ал. 7;
  • чл. 65, ал. 4;

§18 от Преходните и заключителни разпоредби.

Същевременно се иска от съда да установи несъответствието с международни договори, по които България е страна (чл. 149, ал. 1, т. 4 от Конституцията) на следните разпоредби от същия закон:

чл. 9, ал. 1, т. 1 и 5;

чл. 9, ал. 2 и 4;

§ 18 от Преходните и заключителни разпоредби.

Посочените в искането международни договори са Международният пакт за граждански и политически права, Международния пакт за икономически, социални и културни права и Конвенция № 111 на Международната организация на труда.

Съдът приема, че искането е направено от оправомощен субект (чл. 150, ал. 1 от Конституцията), отнася се до разпоредби на закон /чл. 149, ал, 1, т. 1 и 4 от Конституцията и следва да се допусне разглеждането му по същество.

С оглед на характера на акта и неговото действие като заинтересувани страни следва да бъдат конституирани Народното събрание, Министерският съвет, министърът на финансите, главният прокурор, Българската народна банка (БНБ) и Асоциацията на търговските банки, като им се предостави 14-дневен срок за предоставяне на становища по делото.

Конституционният съд на основание чл. 149, ал. 1, т. 1 и 4 от Конституцията

Цитирани разпоредби

11
  • чл. 18
  • чл. 149, ал. 1, т. 2
  • чл. 149, ал. 1, т. 4
  • чл. 149
  • чл. 149, ал. 1, т. 1
  • чл. 150, ал. 1
  • чл. 21, ал. 5
  • чл. 52, ал. 7
  • чл. 65, ал. 4
  • чл. 9, ал. 1, т. 1
  • чл. 9, ал. 2