Чл. 7

Закон за европейската заповед за защита

Глава вторав сила

Официален текст

Съдът може да откаже да признае Европейска заповед за защита, когато:

1.

заповедта е непълна или непълнотата не е отстранена от компетентния орган на издаващата държава в определения за това срок;

2.

мярката по заповедта е различна от ограниченията и забраните почл. 3, ал. 2;

3.

мярката по заповедта е постановена във връзка с деяние, което не съставлява престъпление според българското законодателство;

4.

мярката по заповедта е постановена във връзка с престъпление, което е амнистирано по българското законодателство и делото за него е подсъдно на български съд;

5.

лицето, създаващо опасност, се ползва с имунитет, което прави невъзможно вземането на мярка за защита;

6.

наказателното преследване за престъплението е погасено по давност и делото за него е подсъдно на български съд;

7.

признаването на заповедта би било в противоречие с принципа ne bis in idem;

8.

мярката по заповедта е постановена спрямо лице, което поради възрастта си съгласно българското законодателство не може да бъде наказателноотговорно за деянията, във връзка с които е постановена мярката;

9.

мярката по заповедта е във връзка с престъпление, което съгласно българското законодателство се смята за извършено изцяло или предимно на територията на Република България.